Follow

گاهی شکوه غم آدما رو می‌گیره،
مثلا اون کافه‌چی با معرفتی که وقتی ازش شمع خواستم که تولد یکی از سال‌های ۲۰ سالگیم رو که تنها تو کافه‌ش نشسته بودم رو با خودم جشن بگیرم،
اون حزن گرفتش، و من به نظرش باشکوه اومدم،
ولی اون من نبودم که در مردمک چشمان خودم لانه کرده باشم،
حزن بود

Sign in to participate in the conversation
Mastodon

The social network of the future: No ads, no corporate surveillance, ethical design, and decentralization! Own your data with Mastodon!